Vakantie najaar 2013

Vakantie van 19 augustus t/m 9 september 2013.

 

Al vroeg in het jaar hadden we er voor gekozen in Nederland te blijven.

Vorig jaar waren we begonnen met het Friese Woudenpad, LAW 1-1, van Steenwijk naar Lauwersoog. We waren vorig jaar gevorderd tot Boijl.

We besluiten om die langeafstand wandelroute dit jaar te vervolgen en dit te combineren met onze vakantie.

 

Maandag 19 aug is camping “de Earrebarre” in Nijeberkoop onze 1e camping. De camping heeft 6 ruime kampeervakken, die dankzij de parkachtige indeling van het terrein en de gevarieerde beplanting veel privacy bieden.

 

 

Plaats nr. 1 is voor ons vrij gehouden (op de foto de meest linkse) en net nadat we de luifel hebben opgezet, begint het te regenen en pas aan het eind van de middag wordt het weer droog.

‘s Avonds wandelen we nog even een klein eindje in de buurt van de camping. Onderweg maak ik nog wat foto’s, ook van de tuin van de overburen. Dat wordt opgemerkt door de buurman en die nodigt ons uit om op het erf nog meer foto’s te maken. Heel vriendelijke man en we krijgen van hem ook nog rabarber mee.

 

Di. 20 augustus rijden we ’s morgens met de auto naar Boijl. We zoeken een plekje voor de auto en willen dan op zoek naar een supermarkt voor een zak krentenbollen, maar helaas, in Boijl is geen winkel. Dan maar een paar snacks bij de benzinepomp in het dorp gekocht. Daarna kunnen we beginnen aan de wandeling, weer terug naar de camping. Onderweg lopen langs wat er over gebleven is van de Bekhofschans. In het bos geven palen aan waar de contouren lagen van dit verdedigingswerk, dat deel uitmaakte van de Friese waterlinie. Deze verdedigingslijn was vooral bedoeld om Bommen Berend, de bisschop van Munster, van het lijf te houden. Het Lindedal is in 1672 onder water gezet.

    

Bijna aan het eind van de wandeling nog een verrassende ontmoeting, we komen Elly Koopman en Liana Zuidema tegen die deel uitmaken van een grote groep wandelaars onder leiding van een gids.

Later op de middag ga ik op de fiets naar Boijl om de auto weer op te halen.

 

Wo. 21 aug voor de verjaardag van Anneke naar Kootstertille. We gaan ’s morgens om 10 uur. Na een gezellige morgen en middag eerst nog even langs Visser in Zwaagwesteinde voor gordijnen voor Teade. Wat we zoeken is er niet, en vragen om 2 stukjes staal van iets wat er qua kleur op lijkt. Om 4 uur ’s middags zijn we weer terug op de camping en besluiten de rest van de dag lekker te luieren. Boeken genoeg ….

 

Do. 22 aug wandelen we Variant B over de Duurswouder heide.

                                         

Een prachtige route, eerst ri. Donkerbroek, vervolgens via de Moskoureed en Petersburg steken we de N381 over. In deze streek zijn er buurtschappen met Russische namen. Ontstaan in de 19e eeuw, toen hier veenarbeiders kwamen wonen. De verwijzing naar Rusland lijkt aannemelijk, omdat het ontstond in een tijd dat het ideaal van het communisme vooral de armere bevolkingsgroepen aansprak, ook in ons land..  

De Duurswouder heide is met zijn 15 ha. het grootste overgebleven heidegebied van de provincie Friesland en bestaat uit talloze vennen, waarvan er zes een behoorlijke omvang hebben. Het zijn vermoedelijk allemaal ‘pingo-ruïnes’: vennen of veenplassen, ontstaan uit ijslenzen in de ijstijd. In de Middeleeuwen werd de heide bewoond. De mensen woonden vlakbij de vennetjes. Bewijzen dat de heide bewoond is geweest, zijn opgravingen van potscherven op de heide. Ook doen verschillende aangeplante eikenwallen herinneren aan de bewoonde tijden van de heide. Helaas is er tegenwoordig niet veel heide meer te zien. Onderweg ontmoeten we een mevrouw die vroeger in die omgeving woonde en vertelde dat destijds de hei helemaal paars was in deze tijd. In Ureterp nemen we de bus die ons naar Donkerboek brengt en vervolgens wandelen we weer terug naar de auto die we vanmorgen aan de Ds. Ten Cateweg, Hoornsterzwaag, hadden achter gelaten.

 

23 aug: ’s morgens om half 8 opstaan. Vandaag is de begrafenis van de moeder van Frits Dunsbergen. Daarom eerst naar huis om ons om te kleden en daarna Bertus en Alie opgehaald en om 11 uur gaan we ri. Maarssen. We zijn ruim op tijd bij de kerk. Het is warm vandaag en de temperatuur in de kerk en later op de begraafplaats loopt op wat de nodige zweetdruppels kost. Na de begrafenis is er gelegenheid tot condoleren en na een bak koffie ( voor sommigen 2 bakken) gaan we weer ri. Hoogeveen. ’s Avonds gaan we ook nog naar Frieschepalen voor de verjaardag van Alie (schoonzus). Om 12 uur ’s nachts en na 400 km rijden zijn we weer op de camping.

 

24 aug alweer vroeg opstaan want we worden om 9.00 uur ’s morgens in Giethoorn verwacht. Schipper Albert Wolting vertelt ons eerst over de afkomst van het schip

                                    en hoe het schip geworden is tot wat het nu is. Daarna varen we met Albert aan het stuur eerst ri. Steenwijk en vervolgens naar Ossenzijl. Daar hebben we een uurtje de gelegenheid om even rond te neuzen bij het bezoekerscentrum. Na de gezamenlijke maaltijd varen we weer verder. Via de Kalenbergergracht komen we door Kalenberg en de Wetering, Muggenbeet en via het Giethoornsemeer en de Beulakerwijde weer terug naar Giethoorn.

         

Het is een prachtige dag geworden, met de hele dag volop zon. We hebben het vandaag bijzonder goed getroffen. De andere gasten vandaag waren Hennie Barelds, Jan en Jessy Heetebrij, Arend en Hilde Otten, Hilda Start, Herma Velema.

 

25 aug gaan we weer aan de wandel. Vanaf de camping naar Beetsterzwaag. ‘s-Morgensvroeg breng ik eerst de auto naar Beetsterzwaag en kom dan per fiets weer terug op de camping. Daarna kunnen we op pad. We wandelen langs het Diaconievene.  Hier is vroeger voor de arme bevolking turf afgegraven. De restanten van deze vervening en het graafwerk vormen een grote pingoruïne. Eromheen ligt een stuifwal met bomen die de omgeving een heuvelachtig aanzien geeft. Naast de bestaande Diakonievene heeft het Fryske Gea een stuk landbouwgrond onder handen genomen. De voedselrijke bovenlaag is afgegraven en het oorspronkelijke reliëf is hersteld. O.a. watervogels vinden hier een goed plekje, maar ook slangen en hagedissen.

      

Een eindje verderop komen we bij de Tjonger, een gekanaliseerd riviertje. En het vormt de taalgrens tussen het Fries aan de noordzijde en het Stellingwerfs aan de zuidzijde van het water. Via de Lippenhuisterheide bereiken we Beetsterzwaag. Hier werden vroeger, in de 17e eeuw, door de Friese adel en welgestelde notabelen landgoederen aangelegd en er kwamen lanen, bossen, parken met vijvers en indrukwekkende herenhuizen. Zoals Harinxmastate, Lauswolt en Lyndenstein. De monumentale Hoofdstraat is een aaneenschakeling van voorname panden.

 

26 aug heeft Tjimmie een afspraak bij de sportpodoloog, Joop Veenstra, in Drachten. De laatste tijd heeft ze zo nu en dan weer last van haar tenen, dus zal een kleine correctie waarschijnlijk zijn. Maar ook de rechterknie speelt af en toe een beetje op. Joop weet de zere plek direct te vinden en denkt dat het een lichte vorm van overbelasting is. Hij adviseert om regelmatig de knie te masseren. Middels een kleine correctie van de steunzool zal het euvel verzacht worden. Omdat we toch in de buurt zijn gaan we een kijkje nemen op de volgende camping die we op ons lijstje hebben, t.w. camping La Dure in Rottevalle. We breken ’s middags op in Nijeberkoop en bouwen weer op in Rottevalle. Op de camping is het erg rustig. Eerst staan we helemaal alleen, maar ’s avonds komt er nog een stel met een campertje. ‘s Avonds maken we een rondwandeling door het dorp.

 

 

27 aug is het weer tijd om een vervolg te geven aan het Friese Woudenpad. ’s Morgens gaan we met de auto naar Beetsterzwaag, waar we de route weer oppakken. We gaan vandaag lopend terug naar de camping. Vanaf Beetsterzwaag wandelen we via Olterterp, Ureterp, Drachtster Compagnie en Houtigehage terug naar Rottevalle. Onze route start vandaag bij de Tropische Kas. In oorsprong is het de voortuin van het huis, dat in 1835 eigendom werd van jonkheer Jan Anne Lyklema à Nijeholt en nu bekend is als het Lycklemahûs, Hoofdstraat 80. In de kas staan enkele planten die al net zo oud zijn als de kas zelf, namelijk 80 jaar. Bij Drachtster Compagnie kruist de route diverse malen een dwarswijk. Het dorp is van oorsprong een nederzetting van turfstekers. De dwarswijken zijn uit die tijd en dienden voor de afvoer van de turf. Het coulisselandschap dat hier is ontstaan is aangewezen als Nationaal Landschap “Noardlike Fryske Wâlden” (Noord Friese Wouden). Aan de Skoallewyk 10 in Houtigehage staat één van de allereerste woningwetwoning van Smallingerland.

Een doorbraak waren de huizen voor die tijd, want de bewoners kwamen uit plaggenhutten. Ze hadden ook nog een flink lapje grond om huis, om er hun eigen groenten te verbouwen. Alles bij elkaar was het vandaag een prachtige route.

 

28 aug een rustig dagje. Na de koffie gaan we op de fiets naar Openluchtmuseum Themapark  “De Spitkeet” in Harkema.

Het laat zien hoe de mensen tussen 1850 en 1950 op de arme heide woonden en leefden. Dat de mensen het toen erg slecht hadden blijkt wel uit de aanwezigheid van een armenkerkhof met klokkenstoel en baarhuisje. Arme mensen konden hier gratis worden begraven. Tussen 1870 en 1920 zijn er 200 mensen (waaronder 100 kinderen) begraven. Het slechtst woonden de mensen in een holwoning. Een spitkeet was al iets ruimer.   We vervolgen onze fietstochtje met een rondje “De Leien”

29 aug is weer een wandeldag. Gisteravond heb ik de auto al naar Veenwouden gebracht en ben met de fiets teruggekomen naar de camping. Zodoende kunnen we vanmorgen lekker vroeg al op stap gaan. De route loopt vandaag vanaf Rottevalle richting Harkema, waar we langs Openluchtmuseum Themapark  “De Spitkeet” lopen en dan doorlopen richting Eastermar. Daar nuttigen we ons eerste en naar later bleek enige bak koffie, omdat er op de rest van de route geen cafe  open is. We ontmoeten 2 dames die eveneens aan de wandel zijn, zij lopen een andere route.

 

 Omdat we ons verbazen hoe mooi Eastermar is, letten we niet goed op de routeaanwijzingen.  Maar dat levert ons nog een prettige ontmoeting op met fam Markus, die hier een B&B hebben. Pratende weg komen we erachter dat we gezamenlijke kennissen hebben in Steenwijk. De omgeving van Eastermar is uniek met zijn elzensingels en houtwallen. 

Bij Skûlenboarch is het cafe nog niet open, maar aan het water is een bankje en nuttigen we ons eigen pakje chocomel.  Na Jistrum wandelen we verder naar Kuikhorne (Kûkherne op z’n fries). Vanhier nemen we de aan- en aftakroute naar het station van Veenwouden, waar onze auto al een tijd staat te wachten op passagiers.

 

30 aug gaan we per fiets de omgeving weer onveilig maken. Ook moeten er nog wat boodschappen gedaan worden. Dat doen we in Surhuisterveen. Bij Bakker Bart drinken we koffie (2e gratis!) Daarna pakken we de fietsknooppunten op. Op een gegeven moment begint de lucht een beetje te dreigen en besluiten we maar om de kortste weg terug naar de camping te nemen. Die weg voert ons opnieuw door Surhuisterveen, en het begint als maar meer te regenen. Maar opnieuw is Bakker Bart in de buurt. We wachten daar de plensbui af, onder het genot van opnieuw 2 koffie voor de prijs van één. Terug gekomen op de camping blijkt het daar helemaal niet te hebben geregend. ’s Avonds breken we luifel af.

 

31 aug verkassen we naar Dokkum, naar camping Schreiershoek. Omdat we vandaag bezoek krijgen van Wim & Hermi zijn we al op tijd. We zijn daar om plm. 10 uur.  We krijgen een prachtig plaatsje met uitzicht op het Dokkumer Grootdiep, waar de hele dag door schepen van en naar Dokkum voorbijkomen.  Tegen 2 uur gaan we met z’n vieren een rondje in de omgeving fietsen. Via de Wâlddyk en Kolkensloane fietsen we naar Driesum. Daar komen we de wandelaars van de Kennedymars tegen, en hoe kan het anders ook bekenden, (Albert H Gort, Arend Norder, Hans Wijnja, de gebr. de Groot). Weer terug in Dokkum zoeken we een terrasje op.

Maar het is mooi weer en druk, uiteindelijk vinden we wel een plaatsje aan het water. Omdat Wim & Hermi nog nooit in Dokkum geweest zijn, maken we nog even een wandeling door het centrum. Aan het eind van de middag gaan we eten bij de Abdij aan de Markt. Na nog een kop koffie te hebben gedronken gaan Wim & Hermi om plm. half 9 weer naar Hoogeveen.

 

1 sept, neven- en nichten dag met een barbecue bij Gerard en Rennie in Dokkum. Een beetje jammer dat juist vandaag de temperatuur wat minder is en dat het hard waait, maar Gerard heeft een grote tent op de oprit staan, waardoor het toch mogelijk is om buiten te zijn. En als dan de terrasverwarmer ook nog aan gaat is het helemaal goed te doen. Jammer dat niet iedereen aanwezig is, maar met degenen die er wel zijn is het gezellig.

 

2 sept weer een wandeldag. We vervolgen onze route vanaf station Veenwouden, de aan- en aftakroute, om bij de Kûkhernsterweg de route van LAW 1-1 weer op te pakken. Het is vandaag de hele dag een bewolkte dag, de zon zien we helaas niet. Maar de route is er niet minder om. De omgeving wordt steeds bekender. Zo lopen we op de Goddeloze Singel, ook wel bekend door de Kennedymars Fryslân. De Goddeloze Singel is het laatste, nog ongerepte stuk van een vroeger 40 km lange klooster- en handelsroute. Het door arme mensen bewoonde gehucht De Valom (hier vlakbij) had vroeger bepaald geen goede reputatie.   Over het Goddeloze Tolhuis deden zich ook tal van sagen, legenden en sterke verhalen de ronde. Ook schrijver Theun de Vries, geboren in Veenwouden, heeft in zijn boeken veel geschreven over deze streek. Bij Damwoude loopt de route over een voormalig kerkpad, het Vermaningspad. Aan de route ri. Dokkum lopen we langs de Sûkerei, een openluchtmuseum gewijd aan de chicorei, in de 18e eeuw ontdekt als alternatief voor koffie. Via het Damwâldstereedje, dat we ook kennen van de laatste dag van de Elfstedenwandeltocht (maar dan van uit de ri. Dokkum lopend) lopen we Dokkum binnen. In Dokkum brengen we een bezoek aan de Bonifatiuskapel, zeer interessant. We kennen Bonifatius natuurlijk van de vaderlandse geschiedenis: 754 Bonifatius bij Dokkum vermoord. Zijn leven en waar hij voor stond wordt daar uitgebeeld. Het beeld van Bonifatius draagt als opschrift (vertaald):

                             “Hier werd Bonifatius het licht ontnomen, 754,                                                                                               

                              hier ging voor Friesland het licht van het evangelie op.”

Via de binnenstad van Dokkum, de laatste stad in de tocht der tochten, lopen we door naar de camping, die even buiten de stad prachtig mooi aan het Dokkumer Grootdiep, aan de route ligt.

 

3 sept eerst ‘morgens vroeg naar de supermarkt voor wat boodschappen. Daarna even langs Gerard en Rennie omdat ik had toegezegd hem te zullen helpen bij het afwerken van de kunststofbekleding bij mem’s huis. Maar hulp is niet nodig omdat Gerard al hulp krijgt van zijn broer. ’s Middags maken we een rondje per fiets via Oostrum en Metslawier naar Niawier. We drinken koffie bij mem en aan het eind van de middag gaan we via Wetsens en Aalsum weer ri Dokkum waar we even een bezoekje brengen bij kringloopwinkel De Wissel.

 

4 sept: samen met Afke fietsen we een knooppuntenroute. Vanaf de camping fietsen we langs het Jaachpaed naar Dokkumer Nieuwe Zijlen. Daar staan we een poosje te kijken bij de sluis hoe een paar schepen geschut worden en zo weer doorkunnen varen naar het Lauwersmeer. We fietsen verder ri. Kollum en Oudwoude, waar we ook nog langs de boerderij van Jasper S komen. Daarna verder naar Westergeest, een stukje langs de Zwemmer. Een eindje verderop hebben we waarschijnlijk een bordje gemist en zijn dus van de geplande route af. Binnendoor fietsen we maar naar Broeksterwoude waar we de route weer oppakken. In Birdaard laten we ons, op het terrasje bij de brug, de koffie goed smaken. Daarna langs de Dokkumer Ee weer retour Dokkum. ’s Avonds breng ik de auto naar Lauwersoog omdat we morgen weer gaan wandelen.

 

 

5 sept wandeldag Dokkum – Lauwersoog. Over het Jaachpaed langs het Dokkumer Grootdiep voert de route ons richting Ee. Over het Jaachpaed werden in vroeger tijden de scheepjes voortgetrokken door paarden maar soms ook wel door mensen. We passeren een oude steenfabriek, nu niet meer in gebruik.     

Het terpdorpje Ee – de kortste plaatsnaam van ons land – is een beschermd dorpsgezicht. Drie straten komen uit bij het uit de 13e eeuw stammende kerkje. De terp was bij de Allerheiligenvloed in 1570 niet hoog genoeg voor het water. Er kwamen in de storm 130 mensen om. Daarna lopen we verder ri. Tibma en via een graspad naar Nijlân, waar we de oude zeedijk oversteken. De rest van de route lopen we in verband de warmte meestal bovenop de dijk. We passeren het sluizencomplex Ezumazijl , al in 1672 gebouwd

     

Aan de Lauwersmeerkant is het genieten, zoveel valt er te zien: zeilschepen, maar ook grazende en rennende Schotse Hooglanders. Op de voormalige zeedijk bij Oostmahorn drinken we koffie bij het vanouds bekende paviljoen Toxopeus, genoemd naar Klaas Toxopeus, de befaamde schipper van de reddingsboot Insulinde.

  

Het laatste deel van de route naar Lauwersoog is afzien, want het is heel erg warm en de sluizen van Lauwersoog lijken zo dichtbij. Maar de kibbeling lonkt, dus we moeten door. ’s Avonds krijgen we onverwacht bezoek van Pieter en Geke.

 

6 sept fietsen we het Lauwersmeer rond. Ook vandaag weer naar Dokkumer Nieuwe Zijlen, maar daarna door de Kollumerwaard, waar een hengst al rennend en dravend probeert om zijn merries bij elkaar te houden, naar Zoutkamp. In Lauwersoog smaakt het softijs heerlijk. Daarna via Anjum, Reidswal en Oostrum terug naar de camping. Volgens de kilometerteller hebben we vandaag 60 km gefietst. 

In Dokkum zijn de Admiraliteitsdagen begonnen en ’s avonds gaan we het centrum in, waar het één en al muziek is, met o.a. optreden van Iris Kroes. Al direct lopen we  Pier en Jet tegen het lijf en later op de avond ook nog Dik en Anneke Bouma.

 

7 sept willen we Variant A van het Friese Woudenpad nog wandelen. Een afstand van 15 km van Dokkum, via Hiaure, Brantgum en Waaxens naar Holwerd. Het was dan de bedoeling om vandaag per bus weer terug te gaan naar Dokkum. Er zou immers vanaf de boot wel een bus rijden. Maar in Waaxens bij de bushalte stond aangegeven dat er ‘s zaterdags geen bus zou rijden. Nou dan maar lopend de kortste weg terug naar Dokkum en dus niet het laatste stukje naar Holwerd. Tot onze verbazing komen ons onderweg toch 2 bussen achterop. ’s Middags halen we mem nog even op, kan ze ook even zien hoe mooi ons plekje op de camping is. 

 

8 sept de hele morgen regen. Maar tegen de middag wordt het weer droog en de zon doet  zijn uiterste best om er  opnieuw een mooie dag van te maken. We gaan lopend naar het centrum van Dokkum. Op het Kleindiep worden door de marine met rubber bootjes vaardemonstraties gegeven en dat gaat er best heftig aan toe. Ook brengen we een bezoek aan de Bonifatiuskerk, waar een expositie is van de schilderijen van Jan Kooistra. Het scheppingsverhaal is hier uitgebeeld

.    In een bijzaaltje is ds. Arie vd Veer in een aflevering van Nederland Zingt in gesprek met Jan Kooistra. Het programma eindigt met “God and God alone”. Heel bijzonder.  Daarna wandelen we naar De Posthoorn waar we op het terras getuige zijn van een optreden van de Stedelijke Harmonie Dokkum, samen met de bekende troubadour Piter Wilkes.

’s Avonds is de luifel weer opgedroogd en kan alvast ingepakt worden, scheelt morgenvroeg weer.

 

De najaarsvakantie 2013 is een heel bijzondere geweest met veel hoogtepunten en onverwachte ontmoetingen. 

 

Van de wandeldagen zijn te foto’s te vinden in het mapje Lange-Afstand-Wandelroute’s